ZOLTAN KODALY: ΧΟΡΩΔΙΑΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ- AVE MARIA

ΘΑ ΜΕ ΔΙΚΑΣΕΙ, ΜΕ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΠΕΛΛΟΥ (Δ. ΛΑΓΙΟΥ- Μ. ΜΠΟΥΡΜΠΟΥΛΗ)

ΑΡΧΑΙΟ ΩΔΕΙΟ ΠΑΤΡΑΣ (1983): ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΠΕΛΛΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΑΓΙΟΣ ΚΑΙ Η ΧΟΡΩΔΟΣ ΡΕΝΑ ΖΗΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ

Η ΧΟΡΩΔΙΑ ΜΑΣ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ '80, ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΧΟΡΩΔΙΑ ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΟΡΦΕΑΣ ΛΑΜΙΑΣ, ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΗΚΕ ΜΕ ΤΟΝ, ΠΡΟΩΡΑ ΧΑΜΕΝΟ, ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ, ΣΥΝΘΕΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΑΓΙΟ. ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ Ο ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΩΝ ΔΙΣΚΟΣ "Ο ΗΛΙΟΣ Ο ΗΛΙΑΤΟΡΑΣ", ΣΕ ΠΟΙΗΣΗ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ (1982). Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΜΕΙΝΕ ΕΚΕΙ ΑΛΛΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΗΚΕ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΣΥΝΑΥΛΙΩΝ, ΜΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΘΕΤΗ, ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΣΤΙΣ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΠΗΡΑΝ ΜΕΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ: ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΠΕΛΛΟΥ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΑΣ, ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ, ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗ ΒΙΤΑΛΗ. Η ΧΟΡΩΔΙΑ ΠΛΑΙΣΙΩΣΕ ΤΟΥΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΑΥΤΟΥΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΚΟ "ΗΛΙΟΣ Ο ΗΛΙΑΤΟΡΑΣ", ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΣΚΟΥΣ "Ο ΑΗ ΛΑΟΣ" ΚΑΙ "ΕΔΩ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΜΕ" ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΑΝ ΤΟ 1983. ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΑΥΤΕΣ ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ (ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΤΙΣ ΕΖΗΣΑΝ) ΤΡΕΙΣ, ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΔΟΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΩΔΕΙΟ ΤΩΝ ΠΑΤΡΩΝ.

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΥΤΑ, ΠΟΥ ΞΕΧΩΡΙΣΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ "ΘΑ ΜΕ ΔΙΚΑΣΕΙ", ΠΟΥ ΕΡΜΗΝΕΥΕΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΠΕΛΛΟΥ, ΣΕ ΣΤΙΧΟΥΣ ΜΙΧΑΛΗ ΜΠΟΥΡΜΠΟΥΛΗ. ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ.

Θα με δικάσει ο κούκος και τ' αηδόνι
μα στην Αγιάσο σταυρουδάκι μου χρυσό
τις νύχτες που θα πέφτει άσπρο χιόνι
οι Τσέτες θα κρεμάνε το Χριστό.

Στον ουρανό που κάναμε ταβάνι
δε βλέπουμε τις νύχτες ξαστεριά
κουρσάροι, Φράγκοι, Βενετσιάνοι
μας πούλησαν για γρόσια και φλουριά.

Στην Τροία μεγαλώνουνε τα στάχια
και στην Αγιάσο σε μιαν έρμη εκκλησιά
ζωγράφισε ο Θεόφιλος με αίμα
το χάρο να φοράει θαλασσιά.

ΠΟΛΛΑ ΔΕ ΘΕΛΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ: ΕΛΥΤΗ-ΛΑΓΙΟΥ, ΜΕ Ν.ΔΗΜΗΤΡΑΤΟ ΚΑΙ ΧΟΡΩΔΙΑ ΛΑΜΙΑΣ

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

Πολλά δε θέλει ο άνθρωπος ναν' ήμερος, ναν' άκακος

λίγο φαϊ, λίγο κρασί Χριστούγεννα κι Ανάσταση.

Μα ήρθαν αλλιώς τα πράγματα, τον εξυπνάν χαράματα,

τον παν' τον φέρνουν πίσω μπρος, του παίρνουν και το λίγο βιος.

Κι από το στόμα τη μπουκιά πάνω στην ώρα τη γλυκειά

του την επαίρνουνε κι αυτή, χαράς τους πού ναι οι δυνατοί,

γι αυτούς δεν έχει χόρταση....

ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΚΟ Ο ΗΛΙΟΣ Ο ΗΛΙΑΤΟΡΑΣ, ΣΕ ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΑΓΙΟΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Ο ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΧΟΡΩΔΙΑ ΛΑΜΙΑΣ

ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΑΛΑΝΗ: ΑΣΠΡΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ (ΓΚΑΤΣΟΥ -ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ)

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ "ΑΣΠΡΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ", ΤΩΝ ΝΙΚΟΥ ΓΚΑΤΣΟΥ ΚΑΙ ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ, ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΗΣ. ΕΔΩ ΤΟ ΕΡΜΗΝΕΥΕΙ ΜΟΝΑΔΙΚΑ Η ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΑΛΑΝΗ.

ΜΑΡΙΝΕΛΑ, ΝΑ ΜΗ ΧΑΘΕΙΣ ΠΟΤΕ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ

ΜΑLΕΝΑ, ΜΕ ΤΗ SUSANA RINALDI (υπότιτλοι στα ελληνικά)

ALL I KNOW OF LOVE -B.STREISAND & J. GROBAN

HUMANITY, ΑΠΟ ΤΟΥΣ SCORPIONS, ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ

OI SCORPIONS ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ ΩΣ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ. ΜΕΝΟΥΝ ΟΜΩΣ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥΣ. ΕΝΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ, ΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ HUMANITY, ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΣΕ ΜΟΡΦΗ ΒΙΝΤΕΟ, ΟΠΩΣ ΠΡΟΕΚΥΨΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΤΥΛΙΔΑΣ. ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΒΙΝΤΕΟ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΣΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΚΑΙ ΜΑΡΙΑ ΜΟΥΣΤΑΚΑ. ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΧΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ, ΤΟΥ ΑΛ. ΦΑΣΙΑΝΟΥ

Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΑΛΕΚΟΣ ΦΑΣΙΑΝΟΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕ ΣΗΜΕΡΑ ΕΝΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΡΘΡΟ ΣΤΟ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ "ΒΗΜΑ", ΜΕ ΤΙΤΛΟ "Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ". ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ:

Κάθε κάποια χρόνια, δεν μπορώ να προσδιορίσω πόσα ακριβώς, συμβαίνουν αλλαγές στην ταυτότητα ενός τόπου. Ομως, συνήθως, οι αλλαγές αυτές δεν επηρεάζουν σε βάθος την ουσία της ταυτότητας. Ετσι και οι αλλαγές που συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια, είτε ενδογενώς στην Ελλάδα, είτε εκείνες που είναι αποτέλεσμα εξωτερικών μεταβολών, δεν επηρεάζουν την ουσία της ελληνικής ταυτότητας, όσο κι αν τώρα που τις βιώνουμε μπορεί να μας φαίνεται αλλιώς. Οι αρχαίοι Ελληνες φορούσαν χιτώνες, οι αγωνιστές του ΄21 φουστανέλες, εμείς, σήμερα, φοράμε παντελόνια ευρωπαϊκού τύπου, αλλά δεν αλλάζουμε. Και δεν αλλάζουμε, επειδή ζούμε κάτω από το ίδιο φως, στο ίδιο κλίμα, αναπνέουμε τον ίδιο αέρα, χαιρόμαστε την ίδια φύση, κάνουμε τις ίδιες χειρονομίες. Τελικά, η ελληνικότητα γεννιέται κυρίως από τον τόπο που ζούμε και καθορίζεται από αυτόν και από τη γλώσσα, και γι΄ αυτό αργά ή γρήγορα θα ενταχθούν σε αυτή την ελληνικότητα κι όσοι ξένοι έρχονται να ζήσουν σε αυτόν τον τόπο. Πολλοί, που αγνοούν εντελώς την καθοριστική σημασία όλων αυτών, πιστεύουν αντίθετα ότι η ελληνικότητα βρίσκεται στην παράδοση που απειλείται από τις αλλαγές. Τους διαφεύγει ότι και η ίδια η παράδοση κα θορίζεται από τον τόπο και από το φως του. Αλλά, κυρίως, κάνουν το μεγάλο λάθος να ταυτίζουν τη διατήρηση της ελληνικότητας με τη μίμηση του παρελθόντος. Κι αυτό είναι ένα έγκλημα, που γεννά τέρατα. Η μίμηση του παρελθόντος, του αρχαίου, του βυζαντινού ή όποιου άλλου, είναι κάτι κακό και επικίνδυνο που κλείνει τη σκέψη μας, μας στερεί κάθε δυνατότητα να ανανεώσουμε κι εμείς την ελληνική ταυτότητα και να την παραδώσουμε ανανεωμένη στους επόμενους. Το παρελθόν μάς βοηθά όταν μαθαίνουμε από αυτό, όχι όταν το αντιγράφουμε.

Το ίδιο κακό γίνεται κι όταν αντιγράφουμε ξένα στοιχεία, όπως έκαναν οι έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα που πήγαν στο Μόναχο. Ζωγράφιζαν ελληνικά θέματα, αλλά σαν Γερμανοί. Αλλά το γερμανικό φως, ή μάλλον η γερμανική καταχνιά, που έμαθε τους Γερμανούς να φτιάχνουν αριστουργήματα, δεν έχει καμιά σχέση με το φως της Ελλάδας. Το ίδιο κι οι σκιές. Και, ξαφνικά, ανάμεσα στους γερμανοσπουδαγμένους «λόγιους» έλληνες ζωγράφους, από το πουθενά, ξεπετάχτηκε ένας Θεόφιλος, ένας ξυπόλυτος με μια λερή φουστανέλα, που εξέφρασε την αληθινή ελληνικότητα όσο κανένας άλλος... Εγώ, δουλεύοντας πάνω στη σκληρή αντίθεση της σκιάς και του φωτός του ελληνικού, συνεχίζω ακριβώς αυτή την παράδοση με νέο τρόπο. Κι έτσι σε όλον τον κόσμο άνθρωποι μου λένε ότι νιώθουν μέσα από τα έργα μου τη συνέχεια με τον αρχαίο ελληνικό κόσμο, χωρίς να ξέρουν το γιατί...

Σήμερα, την ελληνικότητα τη βλέπω ακόμα και στα αυθαίρετα. Στα σπίτια που χτίζονταν μέσα σε ένα βράδυ όπως όπως, με ό,τι ταπεινά υλικά υπήρχαν διαθέσιμα εκείνη τη στιγμή. Αντίθετα, δεν τη βλέπω καθόλου σε τερατώδη κτίρια στη Μύκονο ή σε άλλα νησιά, που μπορεί να κρατούν το λευκό χρώμα ή την πέτρα, αλλά που οι διαστάσεις, οι αναλογίες και οι όγκοι τους δεν έχουν καμιά σχέση με την αληθινή αρχιτεκτονική εκείνης της γης και την προσβάλλουν. Το Αιγαίο, που τώρα όλοι μιλούν γι΄ αυτό, δεν το ξέραμε, ο Ελύτης μάς το ΄μαθε, αλλά δεν το καταλάβαμε.

Ελληνικότητα δεν είναι να πηγαίνεις και να αντιγράφεις το παρελθόν σου. Ελληνικότητα είναι να μαθαίνεις από όλα αυτά, να τα κουβαλάς μέσα σου και να τα ξέρεις, αλλά, όπως ο Οδυσσέας, να κάνεις αυτό που αυτός εδώ ο τόπος σού ζητά. Να παίρνεις το ελληνικό και να το κάνεις παγκόσμιο. Εγώ τουλάχιστον αυτό προσπάθησα να κάνω όλα αυτά τα χρόνια. Και το είδα να γίνεται. Η αρχή της Οδύσσειας είναι η ελληνικότητα. Και γι΄ αυτό δεν κινδυνεύει από όλες τις αλλαγές. Αν κινδυνεύει η ελληνικότητα, κινδυνεύει μόνο από εμάς τους ίδιους...

ΠΗΓΗ: ΒΗΜΑ 17-1-2010

ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΦΩΤΑ...ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Η Βάπτιση του Χριστού (Δομήνικου Θεοτοκόπουλου) -Ιστορικό Μουσείο Κρήτης

κάνοντας κλικ στον τίτλο της εικόνας μπορούμε να πληροφορηθούμε περισσότερα γι' αυτήν

ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΦΩΤΑ ΚΙ ΟΙ ΦΩΤΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΧΑΡΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΙ ΟΙ ΑΓΙΑΣΜΟΙ

ΚΑΤΩ ΣΤΟΝ ΙΟΡΔΑΝΗ ΤΟΝ ΠΟΤΑΜΟ ΚΑΘΕΤΑΙ Η ΚΥΡΑ ΜΑΣ Η ΠΑΝΑΓΙΑ

ΟΡΓΑΝΟ ΒΑΣΤΑΕΙ, ΚΕΡΙ ΚΡΑΤΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΗ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΡΑΚΑΛΕΙ

"ΑΗ ΓΙΑΝΝΗ ΑΦΕΝΤΗ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΤΗ ΒΑΦΤΙΣΕ ΚΙ ΕΜΕΝΑ ΘΕΟΥ ΠΑΙΔΙ

ΝΑ ΑΝΕΒΩ ΠΑΝΩ ΣΤΟΥΑ ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΝΑ ΜΑΖΕΨΩ ΡΟΔΑ ΚΑΙ ΛΙΒΑΝΟΥΣ".

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟ ΦΩΤΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΥΡΑΝΙΑ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ.

ΑΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΕΔΩ ΠΩΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ Η ΜΙΛΑΝΕΖΙΚΗ "Accademia Concertante d'Archi & Chamber Choir", ΜΕ ΜΑΕΣΤΡΟ ΤΟΝ Mauro Ivano Benaglia ΚΑΙ ΤΗ ΜΙΚΡΗ Viola ΣΤΗΝ ΚΑΜΠΑΝΑ.

ΚΙ ΕΔΩ ΠΩΣ, ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ, Η LAURA MARIE.