ΜΑLΕΝΑ, ΜΕ ΤΗ SUSANA RINALDI (υπότιτλοι στα ελληνικά)

ALL I KNOW OF LOVE -B.STREISAND & J. GROBAN

HUMANITY, ΑΠΟ ΤΟΥΣ SCORPIONS, ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ

OI SCORPIONS ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ ΩΣ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ. ΜΕΝΟΥΝ ΟΜΩΣ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥΣ. ΕΝΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ, ΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ HUMANITY, ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΣΕ ΜΟΡΦΗ ΒΙΝΤΕΟ, ΟΠΩΣ ΠΡΟΕΚΥΨΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΤΥΛΙΔΑΣ. ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΒΙΝΤΕΟ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΣΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΚΑΙ ΜΑΡΙΑ ΜΟΥΣΤΑΚΑ. ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΧΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ, ΤΟΥ ΑΛ. ΦΑΣΙΑΝΟΥ

Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΑΛΕΚΟΣ ΦΑΣΙΑΝΟΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕ ΣΗΜΕΡΑ ΕΝΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΡΘΡΟ ΣΤΟ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ "ΒΗΜΑ", ΜΕ ΤΙΤΛΟ "Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ". ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ:

Κάθε κάποια χρόνια, δεν μπορώ να προσδιορίσω πόσα ακριβώς, συμβαίνουν αλλαγές στην ταυτότητα ενός τόπου. Ομως, συνήθως, οι αλλαγές αυτές δεν επηρεάζουν σε βάθος την ουσία της ταυτότητας. Ετσι και οι αλλαγές που συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια, είτε ενδογενώς στην Ελλάδα, είτε εκείνες που είναι αποτέλεσμα εξωτερικών μεταβολών, δεν επηρεάζουν την ουσία της ελληνικής ταυτότητας, όσο κι αν τώρα που τις βιώνουμε μπορεί να μας φαίνεται αλλιώς. Οι αρχαίοι Ελληνες φορούσαν χιτώνες, οι αγωνιστές του ΄21 φουστανέλες, εμείς, σήμερα, φοράμε παντελόνια ευρωπαϊκού τύπου, αλλά δεν αλλάζουμε. Και δεν αλλάζουμε, επειδή ζούμε κάτω από το ίδιο φως, στο ίδιο κλίμα, αναπνέουμε τον ίδιο αέρα, χαιρόμαστε την ίδια φύση, κάνουμε τις ίδιες χειρονομίες. Τελικά, η ελληνικότητα γεννιέται κυρίως από τον τόπο που ζούμε και καθορίζεται από αυτόν και από τη γλώσσα, και γι΄ αυτό αργά ή γρήγορα θα ενταχθούν σε αυτή την ελληνικότητα κι όσοι ξένοι έρχονται να ζήσουν σε αυτόν τον τόπο. Πολλοί, που αγνοούν εντελώς την καθοριστική σημασία όλων αυτών, πιστεύουν αντίθετα ότι η ελληνικότητα βρίσκεται στην παράδοση που απειλείται από τις αλλαγές. Τους διαφεύγει ότι και η ίδια η παράδοση κα θορίζεται από τον τόπο και από το φως του. Αλλά, κυρίως, κάνουν το μεγάλο λάθος να ταυτίζουν τη διατήρηση της ελληνικότητας με τη μίμηση του παρελθόντος. Κι αυτό είναι ένα έγκλημα, που γεννά τέρατα. Η μίμηση του παρελθόντος, του αρχαίου, του βυζαντινού ή όποιου άλλου, είναι κάτι κακό και επικίνδυνο που κλείνει τη σκέψη μας, μας στερεί κάθε δυνατότητα να ανανεώσουμε κι εμείς την ελληνική ταυτότητα και να την παραδώσουμε ανανεωμένη στους επόμενους. Το παρελθόν μάς βοηθά όταν μαθαίνουμε από αυτό, όχι όταν το αντιγράφουμε.

Το ίδιο κακό γίνεται κι όταν αντιγράφουμε ξένα στοιχεία, όπως έκαναν οι έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα που πήγαν στο Μόναχο. Ζωγράφιζαν ελληνικά θέματα, αλλά σαν Γερμανοί. Αλλά το γερμανικό φως, ή μάλλον η γερμανική καταχνιά, που έμαθε τους Γερμανούς να φτιάχνουν αριστουργήματα, δεν έχει καμιά σχέση με το φως της Ελλάδας. Το ίδιο κι οι σκιές. Και, ξαφνικά, ανάμεσα στους γερμανοσπουδαγμένους «λόγιους» έλληνες ζωγράφους, από το πουθενά, ξεπετάχτηκε ένας Θεόφιλος, ένας ξυπόλυτος με μια λερή φουστανέλα, που εξέφρασε την αληθινή ελληνικότητα όσο κανένας άλλος... Εγώ, δουλεύοντας πάνω στη σκληρή αντίθεση της σκιάς και του φωτός του ελληνικού, συνεχίζω ακριβώς αυτή την παράδοση με νέο τρόπο. Κι έτσι σε όλον τον κόσμο άνθρωποι μου λένε ότι νιώθουν μέσα από τα έργα μου τη συνέχεια με τον αρχαίο ελληνικό κόσμο, χωρίς να ξέρουν το γιατί...

Σήμερα, την ελληνικότητα τη βλέπω ακόμα και στα αυθαίρετα. Στα σπίτια που χτίζονταν μέσα σε ένα βράδυ όπως όπως, με ό,τι ταπεινά υλικά υπήρχαν διαθέσιμα εκείνη τη στιγμή. Αντίθετα, δεν τη βλέπω καθόλου σε τερατώδη κτίρια στη Μύκονο ή σε άλλα νησιά, που μπορεί να κρατούν το λευκό χρώμα ή την πέτρα, αλλά που οι διαστάσεις, οι αναλογίες και οι όγκοι τους δεν έχουν καμιά σχέση με την αληθινή αρχιτεκτονική εκείνης της γης και την προσβάλλουν. Το Αιγαίο, που τώρα όλοι μιλούν γι΄ αυτό, δεν το ξέραμε, ο Ελύτης μάς το ΄μαθε, αλλά δεν το καταλάβαμε.

Ελληνικότητα δεν είναι να πηγαίνεις και να αντιγράφεις το παρελθόν σου. Ελληνικότητα είναι να μαθαίνεις από όλα αυτά, να τα κουβαλάς μέσα σου και να τα ξέρεις, αλλά, όπως ο Οδυσσέας, να κάνεις αυτό που αυτός εδώ ο τόπος σού ζητά. Να παίρνεις το ελληνικό και να το κάνεις παγκόσμιο. Εγώ τουλάχιστον αυτό προσπάθησα να κάνω όλα αυτά τα χρόνια. Και το είδα να γίνεται. Η αρχή της Οδύσσειας είναι η ελληνικότητα. Και γι΄ αυτό δεν κινδυνεύει από όλες τις αλλαγές. Αν κινδυνεύει η ελληνικότητα, κινδυνεύει μόνο από εμάς τους ίδιους...

ΠΗΓΗ: ΒΗΜΑ 17-1-2010

ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΦΩΤΑ...ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Η Βάπτιση του Χριστού (Δομήνικου Θεοτοκόπουλου) -Ιστορικό Μουσείο Κρήτης

κάνοντας κλικ στον τίτλο της εικόνας μπορούμε να πληροφορηθούμε περισσότερα γι' αυτήν

ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΦΩΤΑ ΚΙ ΟΙ ΦΩΤΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΧΑΡΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΙ ΟΙ ΑΓΙΑΣΜΟΙ

ΚΑΤΩ ΣΤΟΝ ΙΟΡΔΑΝΗ ΤΟΝ ΠΟΤΑΜΟ ΚΑΘΕΤΑΙ Η ΚΥΡΑ ΜΑΣ Η ΠΑΝΑΓΙΑ

ΟΡΓΑΝΟ ΒΑΣΤΑΕΙ, ΚΕΡΙ ΚΡΑΤΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΗ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΡΑΚΑΛΕΙ

"ΑΗ ΓΙΑΝΝΗ ΑΦΕΝΤΗ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΤΗ ΒΑΦΤΙΣΕ ΚΙ ΕΜΕΝΑ ΘΕΟΥ ΠΑΙΔΙ

ΝΑ ΑΝΕΒΩ ΠΑΝΩ ΣΤΟΥΑ ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΝΑ ΜΑΖΕΨΩ ΡΟΔΑ ΚΑΙ ΛΙΒΑΝΟΥΣ".

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟ ΦΩΤΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΥΡΑΝΙΑ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ.

ΑΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΕΔΩ ΠΩΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ Η ΜΙΛΑΝΕΖΙΚΗ "Accademia Concertante d'Archi & Chamber Choir", ΜΕ ΜΑΕΣΤΡΟ ΤΟΝ Mauro Ivano Benaglia ΚΑΙ ΤΗ ΜΙΚΡΗ Viola ΣΤΗΝ ΚΑΜΠΑΝΑ.

ΚΙ ΕΔΩ ΠΩΣ, ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ, Η LAURA MARIE.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ..ΑΒΒΑ

2010

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ! ΜΕ ΥΓΕΙΑ, ΜΕ ΕΥΤΥΧΙΑ, ΜΕ ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ...ΠΟΛΛΗ ΜΟΥΣΙΚΗ!!!

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΤΟ HAPPY NEW YEAR ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΘΡΥΛΙΚΟΥΣ ABBA

WONDERFUL CHRISTMAS TIME, ME TON PAUL MC CARTNEY

ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΛΥΤΡΑ ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑ!

ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΠΟΥ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ: ΣΤΗ ΧΡΥΣΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΧΡΗΣΤΟ!

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΝΥΧΤΑ ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΗΝ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΓΚΡΟΥΜΠΕΡ (ΕΧΕΙ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ ΕΛΑΦΡΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ).

ΚΙ ΕΔΩ ΤΟ WONDERFUL CHRISTMAS TIME ΑΠΟ ΤΟΝ PAUL MC CARTNEY.

ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ, ΑΠΟ ΤΟΥΣ "ΔΙΧΩΣ ΟΝΟΜΑ"

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΛΟΜΕΛΕΚΗΣ, ΕΝΑΣ ΝΕΑΡΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Κ. ΤΙΘΟΡΕΑ, ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΤΟΥ ΒΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ, ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ. ΜΕ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ ΤΟΝ ΑΛΕΞ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΔΩΣΕΙ ΗΔΗ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ, ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΝ ΝΑ ΠΑΝΤΡΕΨΟΥΝ, ΜΕ ΤΡΟΠΟ ΤΑΙΡΙΑΣΤΟ, ΤΟ ΝΕΟ ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ. ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ; ΟΠΩΣ ΕΙΠΑΜΕ, ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ.

ΑΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΕΔΩ ΤΟΥΣ "ΔΙΧΩΣ ΟΝΟΜΑ", ΟΠΩΣ ΟΝΟΜΑΖΟΥΝ ΤΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΤΟΥΣ, ΣΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ "ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ".ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΒΙΟ "ΓΚΕΜΑ" ΤΟΥ Δ. ΛΙΑΝΤΙΝΗ.

Η ΖΩΗ ΕΝΟΣ ΣΚΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η ΖΩΗ ΕΝΟΣ ΣΚΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2009 στις 10:07 μ.μ.

1η εßδοµάδα. Σήµερα είµαι ηλικίας µιας εßδοµάδας. Τι χαρά να είµαι µέρος αυτού του Κόσµου!

1 µηνός. Η µαµά µου µε φροντίζει πάρα πολύ καλά. Είναι µια εξαιρετική µητέρα.

2 µηνών. Σήµερα µε χώρισαν από τη µητέρα µας. Ήταν πολύ ανήσυχη και µε τα µάτια της µε χαιρετούσε. Ελπίζω η νέα «ανθρώπινη» οικογένειά µου να µε φροντίζει το ίδιο καλά µε τη µαµά µου.

4 µηνών. Έχω µεγαλώσει πολύ γρήγορα, τα πάντα τραßάνε την προσοχή µου. Υπάρχουν µερικά παιδιά στο σπίτι που µου είναι σαν «µικρά αδερφάκια». Παίζουµε πολύ, τραßάνε την ουρά µου κι εγώ τους δίνω µικρές ψεύτικες δαγκωνιές για πλάκα.

5 µηνών. Σήµερα µου φωνάξανε. Η κυρία µου ήταν πολύ αναστατωµένη επειδή ούρησα µέσα στο σπίτι. Όµως δεν µου είπαν ποτέ πού έπρεπε να το κάνω αυτό.. Επίσης, κοιµάµαι στο χωλ. Στεναχωρήθηκα πολύ γι' αυτό!

8 µηνών. Είµαι ένα πολύ χαρούµενο σκυλί! Έχω τη ζεστασιά ενός σπιτιού, αισθάνοµαι τόσο ασφαλής, τόσο προστατευµένος... Νοµίζω ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε αγαπάει. Η αυλή είναι όλη δική µου και, συχνά, ξεπερνάω τον εαυτό µου, σκάßοντας στο χώµα σαν τους προγόνους µου, τους λύκους, για να κρύψω το φαγητό. Ποτέ δεν δοκιµάζουν να µου µάθουν τίποτε. Τότε θα πρέπει όλα να πηγαίνουν καλά, όλα αυτά τα πράγµατα που κάνω να είναι εντάξει!

12 µηνών. Σήµερα έγινα ενός έτους. Είµαι ένας ενήλικος σκύλος. Όµως τα αφεντικά µου λένε ότι µεγάλωσα πολύ περισσότερο από ότι περίµεναν. Πόσο υπερήφανοι πρέπει να είναι για µένα!

13 µηνών. Σήµερα µε έδεσαν. Σχεδόν δεν µπορούσα να κουνηθώ, να ßρεθώ σε λίγο ήλιο όταν κρυώνω, ή να ßρω λίγη σκιά όταν ο ήλιος ανεßαίνει ψηλά στον ουρανό. Λένε ότι θα µε επιτηρούν και ότι είµαι αχάριστος. Δεν καταλαßαίνω τίποτε απ' όσα µου συµßαίνουν.

15 µηνών. Όλα έχουν αλλάξει τώρα... Με κρατάνε συνέχεια κλειδωµένο στη ßεράντα. Αισθάνοµαι πολύ µόνος. Η «ανθρώπινη» οικογένειά µου δεν µε θέλει πια. Μερικές φορές ξεχνάνε ότι διψάω και πεινάω. Όταν ßρέχει, δεν έχω µια στέγη πάνω από το κεφάλι µου..

16 µηνών. Σήµερα µε έßγαλαν από τη ßεράντα. Ήµουνα σίγουρος ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε είχε συγχωρέσει. Ήµουν τόσο χαρούµενός που χοροπήδαγα από ενθουσιασµό. Η ουρά µου κουνιόταν σαν τρελή. Επιπλέον, πίστεψα ότι θα µε πήγαιναν ßόλτα! Κατευθυνθήκαµε προς τον αυτοκινητόδροµο, και άξαφνα, σταµάτησαν το αυτοκίνητο, άνοιξαν την πόρτα και εγώ ßγήκα έξω, χαρούµενος, γιατί σκεπτόµουν ότι θα περνάγαµε τη µέρα µας στην εξοχή. Δεν καταλαßαίνω γιατί έκλεισαν την πόρτα κι έφυγαν. «Ακούστε, περιµένετε!» - γάßγισα. Με ξέχασαν... Έτρεξα πίσω από το αυτοκίνητο µε όλη τη δύναµή µου. Η αγωνία µου µεγάλωνε καθώς άρχισα να καταλαßαίνω, ενώ δεν µπορούσα να αναπνεύσω από το λαχάνιασµα και αυτοί δεν σταµατούσαν, ότι µε είχαν εγκαταλείψει!

17 µηνών. Έψαχνα µάταια να ßρω το δρόµο για να γυρίσω σπίτι. Είµαι µόνος και αισθάνοµαι χαµένος. Στις περιπλανήσεις µου, συναντάω µερικούς ανθρώπους µε καλή καρδιά που µε κοιτάνε µε θλίψη και µου δίνουν λίγο φαγητό. Τους ευχαριστώ µε τα µάτια µου, από τα ßάθη της ψυχής µου. Εύχοµαι να µε υιοθετούσαν. Θα ήµουνα τόσο πιστός όσο κανένας άλλος σκύλος! Όµως, αυτοί απλά λένε: «καηµένο σκυλάκι, πρέπει να έχει χαθεί».

18 µηνών. Πριν από µερικές ηµέρες, πέρασα από ένα σχολείο και είδα πολλά παιδιά µικρά και µεγαλύτερα σαν τα «µικρά µου αδερφάκια». Πλησίασα περισσότερο και µια οµάδα από τα µικρότερα παιδιά, γελώντας, µου πέταξαν πολλές πέτρες, απλά για να δούνε «ποιος σηµαδεύει καλύτερα». Μια από αυτές τις πέτρες µε χτύπησε στο µάτι και, έκτοτε, δεν µπορώ να δω καθόλου µε αυτό το µάτι.

19 µηνών. Είναι απίστευτο. Όταν είχα καλύτερη όψη, οι άνθρωποι µε λυπόντουσαν. Τώρα είµαι πολύ αδύνατος και αδύναµος και η όψη µου είναι απαίσια. Έχω χάσει το ένα µου µάτι και οι άνθρωποι µε διώχνουν µε τις σκούπες όταν προσπαθώ να ξεκουραστώ σε κάποια σκιά.

20 µηνών.. Κινούµαι µε εξαιρετικά µεγάλη δυσκολία. Σήµερα, ενώ προσπαθούσα να περάσω το δρόµο, µε χτύπησε ένα αυτοκίνητο. Βρισκόµουνα στη ζώνη των πεζών για να περάσω το δρόµο, όµως ποτέ δεν θα ξεχάσω το γεµάτο ικανοποίηση ßλέµµα του οδηγού, που έδινε συγχαρητήρια στον εαυτό του που µε πάτησε. Εύχοµαι να µε είχε σκοτώσει! Όµως, απλά µου προκάλεσε εξάρθρωση στα πίσω µου πόδια! Ο πόνος ήταν ανυπόφορος! Τα πόδια µου δεν µε υπακούνε και µόλις µε τεράστια δυσκολία µπόρεσα να συρθώ στο γκαζόν στην άκρη του δρόµου. Επί δέκα µέρες έχω µείνει εκτεθειµένος στον ήλιο που καίει, στη δυνατή ßροχή, στο κρύο, χωρίς φαγητό. Δεν µπορώ πλέον να κουνηθώ. Ο πόνος είναι ανυπόφορος. Βρίσκοµαι σε ένα πολύ υγρό µέρος, και φαίνεται ότι ακόµη και το τρίχωµά µου µαδάει. Κάποιοι περαστικοί ούτε καν µε προσέχουν, άλλοι λένε: «µην πλησιάζεις».

Είµαι σχεδόν αναίσθητος, όµως, µια ελάχιστη δύναµη από τα ßάθη του σώµατός µου µε αναγκάζει να ανοίξω τα µάτια µου.. Η γλυκύτητα στη φωνή της µε έκανε να αντιδράσω. «Καηµένο µου σκυλάκι, κοίτα πώς σε έχουν αφήσει», έλεγε.. Μαζί µε την γυναίκα ήταν ένας άντρας µε λευκή ποδιά που µε ακούµπησε και είπε: «Λυπάµαι, κυρία µου, αλλά αυτός ο σκύλος δεν θα τα καταφέρει. Είναι καλύτερα να τον ßοηθήσουµε να ßγει από αυτόν τον πόνο και τη δυστυχία». Η ευγενική κυρία, µε δάκρυα να τρέχουν ποτάµι στα µάγουλά της, συµφώνησε. Όσο καλύτερα µπορούσα, κούνησα την ουρά µου και την ευχαρίστησα, µε τα µάτια µου, για τη ßοήθειά της να αναπαυθώ ειρηνικά και ήρεµα.

Ενώ αισθανόµουν το ελαφρύ τσίµπηµα της ßελόνας, πριν από αυτόν τον µακρύ ύπνο, η τελευταία µου σκέψη ήταν: «γιατί έπρεπε να γεννηθώ, αφού δεν µε ήθελε κανείς;».

«Δεν µπορείς να σώσεις κάθε ζώο στον κόσµο όµως, για αυτό το ένα που σώζεις, ΕΙΝΑΙ ο κόσµος».

SIBONEY, ΜΕ ΤΗΝ CONNIE FRANCIS

CONNIE FRANCIS

Η ΤΑΙΝΙΑ "2046" ΑΝΕΔΕΙΞΕ ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΚΟΥΒΑΝΕΖΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ, ΤΟ "SIBONEY". ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΡΩΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΜΕ ΛΟΓΙΑ ΓΕΜΑΤΑ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗ SIBONEY. ΤΟ ΟΝΟΜΑ SIBONEY ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΟΝΟΜΑ ΤΩΝ ΙΘΑΓΕΝΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΟΜΩΣ ΣΥΝΑΝΤΑΤΑΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΣΠΑΝΙΑ. ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟ ΕΧΕΙ ΕΡΜΗΝΕΥΣΕΙ ΠΛΗΘΟΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ ΑΠΟ ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ ΛΑΪΚΟΥΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ, ΜΕΓΑΛΟ ΤΕΝΟΡΟ, ΠΛΑΘΙΝΤΟ ΝΤΟΜΙΝΓΚΟ. Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗΣ CONNIE FRANCIS ΓΙΑΤΙ ΝΟΜΙΖΩ ΌΤΙ ΑΠΟΔΙΔΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ' ΟΛΟΥΣ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ, ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΦΩΝΗ ΤΗΣ.

ΑΣ ΤΟ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ.

ΝΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΠΩΣ ΤΗ ΒΡΗΚΑΜΕ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ:

Siboney..σ'αγαπω και πεθαινω για την αγαπη σου..

Siboney..στο νανουρισμα μου σκεφτομαι εσενα..

βλεπουν οτι σε αγαπω και οτι εισαι θησαυρος για μενα..

Siboney..στο νανουρισμα μου σκεφτομαι εσενα..

Siboney..στο ονειρο μου, αν δεν ακους το παραπονο της φωνης μου..

Siboney..αν δεν ερθεις θα πεθανω απο αγαπη

Siboney..στα ονειρα μου σε περιμενω με αγωνια στην καλυβα μου

Siboney..Αν δεν ερθεις θα πεθανω απο αγαπη..

Ακου την ηχω του κρυσταλλινου τραγουδιου μου

Siboney..στα ονειρα μου σε περιμενω με αγωνια στην καλυβα μου

Siboney..Αν δεν ερθεις θα πεθανω απο αγαπη

Ακου την ηχω του κρυσταλλινου τραγουδιου μου

μη χαθεις στο τραχυ Manigual...

(ευχαριστώ την Α.Β. που μου το "δώρισε")